Aikido – charakterystyka systemu
Aikido kanji
Zasada pierwsza – “wtórnej inicjatywy”. Nie ma technik wykonywanych wobec rywala zachowującego się pasywnie. Nie ma aikido bez ataku przeciwnika.
Zasada druga – “czystej neutralizacji agresji”. Należy ją rozumieć tak: zaawansowany praktyk potrafi obronić się, nie powodując poważniejszej kontuzji u rywala i wywołując tylko przejściowy ból. Taka forma obrony jest jednak tylko kwestią wyboru. W razie potrzeby, aikido dysponuje dostatecznym repertuarem technik, aby ciężko i grożnie porazić przeciwnika. Innymi słowy – jest to kompleksowy system walki identyfikujący zaawansowanie techniczne i właściwą postawę etyczną z “łagodnymi” rozwiązaniami. Gdybyśmy jednak rozpatrywali tylko możliwości techniczne aikido, to “niewinność” systemu jest wątpliwa.
O'sensei Morihei Ueshiba
Zasada trzecia – podstawą aikido jest pojęcie KI. Co to oznacza ? Rzecz trudno wytłumaczyć w zachodnich pojęciach i terminach. KI jest drzemiącą siłą, która wypełnia ciało człowieka, a nie czymś fizycznym czy duchowym. KI oznacza w przybliżeniu: “Myślenie jest procesem, ruch jest procesem. Idealne zharmonizowanie psychiki i ciała nadaje inną jakość zarówno myśleniu, jak i ruchowi”. KI jest siłą w tym sensie, że przejawia się jako zaskakująca, niezwykła możliwość działania. Tajemnicę KI opanowuje się poprzez uporczywy trening. Skuteczna jest tylko praca, reszta to detale. Przy czym jednak niezwykłość KI nie jest trickiem ani oszustwem.
Mówi się o aikido, że system ten jest wyjątkowo trudny. I tak, i nie. Tak, ponieważ zewnętrzność ruchów nie stanowi tu o niczym i nie przesądza o skuteczności. Unikajmy mówienia “trudne” przez jakiekolwiek porównywanie z inną sztuką walki. Aikido jest “trudne” jak każda złożona umiejętność i w tym samym stopniu jest “łatwe”. Łatwe, bo do mistrzowskiego opanowania potrzeba tylko … dużo pracy.